शब्दांवांचुन कळले सारे सब्दांच्या पलिकडले याच ओळितुन ह्यया नावाचे महत्व कळावे शुरवाति मि शारदेचे स्तोत्र लिहिले होते आज एक वृधदपणिचा विचार मांडणारि कविता इथे देत आहे
कोरि वहि
एक वहि कोरिच राहिलि,तिचि पाने कोणि नाहि पाहिलि,
वहित होति भरपुर पाने,लिहिण्यास रकाने रिकामे,
हात होते,हातात पेन होते,पण हाय, पेनमध्ये नव्हति शाइ
शिक्षण झाले,पदवि मिळालि,पदविचा उपयोग करुन नोकरिहि मिळालि,
नोकरि करताना जनसेवाहि केलि, पण हाय, निवृत्त होतां पाटि कोरिच राहिलि.
लग्नहि झाले,संसारि पत्नि लाभलि,एक नव्हे, चांगलि तिन अपत्ये झालि,
शिकवुन वाकवुन शहाणि केलि,पण पंख फुटतांच उडुन गेलि.
पिले उडुन जातांच सहचरि बावरलि,विरहाच्या वेदनेने व्याकुळ झालि,
कुणिच नाहि माझे म्हणतङाय खाल्लि,अन् मला कोरा ठेउन निघुन गेलि.
एक वहि कोरिच राहिलि, तिचि पाने कोणि नाहि पाहिलि.
कृष्णकुमार प्रधान

Advertisements